Friday, March 30, 2007

ജലരേഖകള്‍

ജലരേഖകള്‍
ഗിനി ഗംഗാധരന്‍

മഷി തീര്‍ന്ന പേനയും
താളുകള്‍ തീര്‍ന്ന പുസ്തകവും;
മുറിഞ്ഞ മനസിനു കൂട്ടായി
വെളിച്ചമില്ലാത്തോരീ മുറിയും

കെടുതിരി കത്താനായി
തീ കാത്തുനിന്നില്ല;
പുറത്തു നിന്നും വന്ന കാറ്റു
അവനെ കൊണ്ടുപോയി

ജീവനെടുക്കാന്‍ വന്നവര്‍
ജീവിതം കണ്ടു പേടിച്ചു
വിറച്ച കൈകളില്‍
ആയുധങ്ങള്ക്ക് ജീവനില്ല

സൂര്യന് നിവേദനം കൊടുത്തവര്‍
പകല്‍ തീരാന്‍ കാത്തു നിന്നു
അവരുടെ പരാതി
രാത്രിയുടെ നീളം കൂട്ടാനായിരുന്നു

ദൈവത്തിനു
പരാതി കൊടുക്കാന്‍
ഞാനും നദിയുടെ തീരത്തേക്ക്,
രണ്ടു വാക്കുകള്‍ കുറിച്ച്
തെളിമയുള്ള ജലരേഖകള്‍ തീര്‍ക്കാന്‍

ഒറ്റയ്ക്ക്

ഒറ്റയ്ക്ക്
ഗിനി ഗംഗാധരന്‍

മനസ്സിനെ കരയിക്കുന്നവര്‍
ടുഖഃത്തെ കാണാറില്ല
ശിലകള്‍ കൊണ്ടു കഥ പറയുന്നവര്‍
ചിരിക്കാറുമില്ല.

ദുഖത്തിന്റെ കാമുക പദവി
മൗനം ഉപേക്ഷിച്ചു
പിന്നീട് ശ്മശാനത്തിലെ
സ്വന്തം കല്ലറയിലേക്ക് പോയി.

ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍
പല്ലുകളും വായും കൂടി എന്നെ ഒറ്റികൊടുത്തു

ഞാന്‍

ഞാന്‍
ഗിനി ഗംഗാധരന്‍

അപ്പക്കഷണം കിട്ടിയവര്‍
തലയുയര്‍ത്തി നിന്ന്നു
-എന്നെ ഒറ്റിയവന്‍്-
തലയുയര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല

കണ്ണുകള്‍ ശാന്തമയിരുന്നു
നിഷ്കളങ്കവും
തീന്മേശയിലെ മൌനത്തെ
ആരും പങ്കു
വച്ചില്ല


വെള്ളിക്കാശിന്‍െ തിളക്കം
കണ്ണില്‍ പുളഞ്ഞു കയറുന്നു
അപ്പക്കഷണത്തിന്
രക്തത്തിന്റെ നിറമായിരുന്നു

ഗുരുവിനെ വില്‍ക്കാന്‍
പഠിച്ചു; വീഞ്ഞ് കുടിക്കാനും
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളെ
വീഞ്ഞിനു പിടിച്ചു നിര്‍ത്താനായില്ല

ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന ചോരയെന്റെ
നെഞ്ഞിലേക്കുള്ള;
നേരിപ്പോടിലെക്കുള്ള
എണ്ണയായി; കാറ്റായ് . . .





linkwithin

Related Posts with Thumbnails

Cyberjalakam

ജാലകം