Wednesday, June 30, 2010

പോണ്ടിച്ചേരി ബ്രതെര്‍സ്


നാട്ടിലെ ക്ലബ്ബിന്റെ വാര്‍ഷികാഘോഷം; കായിക മത്സരങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന മൈതാനമാണ് വേദി. 
പഞ്ചായത്ത് മെമ്പര്‍ ഷോട്ട് പുട്ട് "വലിച്ചെറിഞ്ഞു" പരിപാടി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. മൈക്ക് കയ്യില്‍ കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടാണോ അതോ ഇതൊന്നും തനിക്കു പറ്റിയ പണിയല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ടാണോ എന്തോ, മെമ്പര്‍ അപ്പോഴേ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. 

കാഴ്ചക്കാരായി നാട്ടിലെ മൊത്തം ആള്‍ക്കാരും എത്തീട്ടുണ്ടായിരുന്നു; സീരിയല്‍ കണ്ടു മൂക്ക് ചീറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്ന പെണ്ണുങ്ങളൊഴിച്ച്. മുണ്ടും രണ്ടാംമുണ്ടും ഇട്ട അപ്പാപ്പന്മാര്‍, ഏറ്റോം പുതിയ ഉടുപ്പും ഇട്ടോണ്ട് പിള്ളേര്‍സെറ്റ്, മലയാളിയുടെ ദേശീയവസ്ത്രമായ മാക്സിയും (ഹൌസ് ഗൌണ്‍) ഇട്ടോണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന ചേച്ചിമാര്‍ etc.. ചെറുമീശപയ്യന്‍സ് കാവിമുണ്ടും ഒറ്റകളര്‍ ഷര്‍ട്ടും നെറ്റിയേലൊരു ചുവപ്പന്‍ കുറിയും തൊട്ടു BJP/RSS സ്റ്റൈലില്‍, മൈതാനത്  കാഴ്ച കാണിക്കാന്‍ വന്ന ചെല്ലക്കിളികളെ നോക്കി കണ്ണും കരളും പിന്നെ വേറെയെന്തോക്കെയോ കൈ മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

നാട്ടില്‍ ഒന്ന് നന്നായി -നേരെ പറഞ്ഞാല്‍ പെമ്പിള്ളാരുടെ ഇടയില്‍ - കസര്‍ത്ത് കാണിക്കാനുള്ള വേദിയായിരുന്നു ക്ലബ്ബിന്റെ വാര്‍ഷികം. എല്ലാ പരിപാടികള്‍ക്കും   ഓള്‍- ഇന്‍  -ഓള്‍ ആയി ഓടി നടക്കുക; കസേരകളിക്കുള്ള കസേരകള്‍,  കുപ്പിയില്‍ വെള്ളം നിറക്കാനുള്ള കുപ്പികള്‍, ബക്കറ്റ് മുതലായ സാധന സാമഗ്രികള്‍ അടുത്തുള്ള വീടുകളില്‍ നിന്നും സംഘടിപ്പിക്കുക, (പൊട്ടിപോകുന്ന ബക്കറ്റുകള്‍, കസേരകള്‍ എന്നിവയൊക്കെ തിരികെ കൊടുക്കാന്‍ അവസാനം നമ്മള് തന്നെ പോകേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്ന ചിന്തകളൊന്നും അപ്പോള്‍ വരില്ല ), അനൌന്‍സ്മെന്റ് നടത്തുന്ന മൈക്ക് സിസ്ടത്തില്‍ കയറി ചുമ്മാ മാസ്റ്റര്‍ വോളിയം കൂട്ടീം കുറച്ചും നമ്മളുടെ ഇലക്ട്രോണിക്സ്  ജ്ഞാനം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുക തുടങ്ങി എന്ത് കോപ്രായം കാട്ടാനും -തറയാവാതെ- നമ്മള്‍ ശ്രമിക്കും. 


ഇതില്‍ ഏറ്റോം വാശിയേറിയതും രസകരവുമായ മത്സരമായിരുന്നു കമ്പവലി മത്സരം (അഥവാ വടംവലി). അടിപിടിയിലല്ലാതെ ഇതുവരെ ഈ മത്സരം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് ചരിത്രം. എന്തോ, ചരിത്രം മാറ്റിക്കുറിക്കാന്‍  നാട്ടുകാര്‍ക്കൊട്ടിഷ്ടമല്ല താനും. നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും കിണറു പണിക്കാരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും വലിയ കമ്പക്കയര്‍ (വടം) വാങ്ങി മൈതാനത്തിന്റെ സൈഡില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കും, ക്രിക്കറ്റ്‌ സ്ടെഡിയത്തിന്റെ  സൈഡില്‍ മാന്‍ ഓഫ് ദി  മാച്ചിനു കൊടുക്കാന്‍ വച്ച ഹോണ്ട സിറ്റി കാര്‍ പോലെ. പെണ്ണുങ്ങളുടെ  മത്സരത്തിനു ആള് കുറഞ്ഞാല്‍, ഓള്‍-ഇന്‍-ഓള്‍ ആയി നടക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരമ്മാവന്‍ (ഏയ് , ചെറൂപ്പക്കാരല്ല. നമ്മള്‍ ഡിസന്റ് ആണേ) കാഴ്ചക്കാരായ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ നിന്നും ബാക്കി ടീം മെമ്പേര്സിനെ  കണ്ടെത്തും.
"സുമത്യെ, രാധേ, ഇങ്ങോട്ട് വന്നെ. ചുമ്മാ വലിച്ചാ  മതീന്നെ. എന്റെ വിലസിനിചെച്ചീ  ഇങ്ങളും കൂടി ഇങ്ങു വാ. ശരി രണ്ടു പേര്‍ അപ്പുറത്തേക്ക് പൊ. ഇങ്ങള്‍ ഈ ടീമില്‍ നിന്നോ. രമേശാ, ആള് മതിയോ ..?
ഇതാണ് സ്ഥിതി. എന്നാലും ഈ കാര്യത്തില്‍ ഇത്രേം സ്പോര്‍ട്സ് മാന്‍ സ്പിരിറ്റ്‌ കാട്ടാന്‍ നാട്ടിന്‍പുറത്തെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കെ കഴിയൂ. 


പക്ഷെ ആണുങ്ങളുടെ മത്സരം വരുമ്പോള്‍ കളി മാറും. ഞങ്ങളൊക്കെ സ്ഥിരം ഒരു കുട്ടിടീമുണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ടാവും. അര്‍ജെന്റീനയും  ബ്രസീലും  ജെര്‍മനിയും വലിക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കും കാണില്ലേ  ഒന്ന് വലിച്ചു നോക്കാന്‍ മോഹം. അതാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ കുട്ടി ടീം. ആരോടൊക്കെ തോറ്റാലും, ഞങ്ങള്‍ സ്ഥിരമായി ജയിക്കുന്ന ഒരേ ഒരു ടീമാണ് "പോണ്ടിച്ചേരി ബ്രതെര്‍സ്". പേര് കേട്ടു നോക്കണ്ട. പോണ്ടിചെരിക്കാരല്ല.പോണ്ടിച്ചേരിയുടെ ഭാഗമായ മാഹിയില്‍ നിന്നും "ആവേശം" ഉള്‍ക്കൊണ്ടു മത്സരത്തിനു വരുന്ന നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന "സോമരസ പാനീയന്മാര്‍ ". ഇവരോടും തോറ്റാല്‍  പിന്നെ മോഹന്‍ലാല്‍ ജഗതിയോട് പറയുന്ന പോലെ "ഇനി ജയിക്കാന്‍ വേറെ ടീമൊന്നുമില്ല" എന്ന അവസ്ഥയാകും.


അങ്ങനെ "പോണ്ടിച്ചേരി ബ്രതെര്‍സ്" x "അമ്പലമുക്ക്‌ ബോയ്സ് " മത്സരം രണ്ടാം മൂന്നാം സെറ്റ്. ഒന്നും രണ്ടും സെറ്റുകള്‍ "വന്‍വലികള്‍" കാരണം അടിവലിഞ്ഞു പോയി തോറ്റിരിക്കുകയാണ് "പോണ്ടിച്ചേരി ബ്രതെര്‍സ്". മൂന്നാമത്തെ സെറ്റില്‍ ആവേശകരമായി - ആവേശം ഒണ്‍ലി ഫോര്‍ പോണ്ടിച്ചേരി ബ്രതെര്‍സ്, കാരണം നാട്ടുകാര്‍ ഇത് തീര്‍ന്നിട്ട് വേണം അടുത്ത തുടങ്ങാന്‍ എന്ന മട്ടില്‍ കാത്ത് നില്‍ക്കുകയാണ് -വലി നടന്നോണ്ടിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്നാണത്  സംഭവിച്ചത്.  പോണ്ടിച്ചേരി ബ്രതെര്‍സ് ടീമിലെ മോഹനേട്ടന്‍  ഇടത്തെ നെഞ്ഞും പൊത്തിപിടിച്ച്‌ താഴേക്ക്‌ കൈകുത്തി ഇരിക്കുന്നു. 
"എന്ത് പറ്റി മോഹനേട്ടാ? , എണീറ്റ്‌ വലിക്കു." ടീം മെംബേര്‍സ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. 
മോഹനേട്ടന്‍ കേട്ട മട്ടില്ല.
ആള്‍ക്കാര്‍ ഒന്ന് പേടിച്ചു. ഇടത്തെ നെഞ്ഞും പൊത്തിയുള്ള ആ ഇരിപ്പ് ഒരു വശക്കേടാണോ ? എല്ലാ സെറ്റും തോറ്റ വിഷമം കൊണ്ട് വല്ല ഹാര്‍ട്ട് അറ്റാ... ഓ ചിന്തകളെ എന്തിനാ വെറുതെ ഫോറെസ്റ്റ് കയറ്റുന്നത്. ആള്‍കാര്‍ ഓടികൂടി. വലിക്കുന്നോര്‍ വിടണോ അതോ വലിക്കണോ എന്നറിയാതെ നിന്നു.
മോഹനേട്ടനെ രണ്ടു പേര്‍ പിടിചെഴുന്നെല്‍പ്പിച്ചു.
"വിടെടാ ?"
"എണീക്ക് ചേട്ടാ"
"വിടെടാ കയീന്നു, എന്റെ രണ്ടു രൂപ കോയിന്‍ താഴെ പോയി. ഒരുത്തനും അങ്ങനെ അതിപ്പം എടുക്കാന്‍ നോക്കണ്ട."
പോണ്ടിച്ചേരി ബ്രതെര്‍സ്-ന്റെ ബാക്കി മത്സരം മോഹനേട്ടന്റെ മൈതാനത്തായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കു ചില നാട്ടുകാരും ആ "മൈതാനത്തേക്ക്‌ "ഒന്ന് കാല്‍ വെക്കാതിരുന്നില്ല.

Saturday, June 26, 2010

വിദ്യാധരന് പോറ്റിയുടെ ദര്‍ശനം


നാട്ടിലെ one and only  ഗുണ്ടയായിരുന്നു (അല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങനെ കരുതി പോന്നിരുന്നു) വിദ്യാധരന്‍ ചേട്ടന്‍. സ്വന്തം പേരിലെ "വിദ്യ" അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതിയാവണം മൂന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ വച്ചു തന്നെ ചേട്ടന്‍ വിദ്യാലയത്തോട്‌ വിട പറഞ്ഞു. എന്തായാലും ആ പേരിട്ടതാരായാലും അവനെ ഒന്ന് കാണാന്‍ നാട്ടുകാരെന്നും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.  വെറുതെ, ഒന്ന് കണ്ടിരിക്കാമല്ലോ എന്നല്ല ആ ആഗ്രഹത്തിന് പിന്നില്‍ എന്നറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് ആ "name provider" ആരെന്നു ഇത് വരെ സുഗുണന്‍ ചേട്ടനോ കൊച്ചമ്മിണി ചേച്ചിയോ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.


ചെറിയൊരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്:
"വിദ്യാ-അഭ്യാസം" നിര്‍ത്തിയതിനു ശേഷം അമ്പലപ്പറമ്പിലെയും അടുത്തുള്ള പറമ്പുകളിലെയും കശുവണ്ടി കച്ചവടം അങ്ങോര് മൊത്തമായി തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു; തന്റെ "ആദ്യവേട്ട" ഉദ്ഘാടനം  ചെയ്തു. പിന്നീട് നാട്ടില്‍ നടക്കുന്ന കയ്യാങ്കളി, വാക്കേറ്റം, കത്തിക്കുത്ത്  തുടങ്ങി എല്ലാ വിധ കലാപരിപാടികള്‍ക്കും ചേട്ടന്‍ പങ്കെടുത്തു പോന്നു. സംഭവം ആള് മധ്യസ്ഥം പറയാന്‍ പോയാലും ഒന്നാം പ്രതിയാകുന്ന അവസ്ഥയായി. കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല; കയ്യിലിരിപ്പ് തന്നെ. 


തടിക്കു പണിക്കു കിട്ടാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ സ്വയരക്ഷക്കായി  ഒതയോത്ത്  ചന്ദ്രന്‍ ഗുരുക്കളുടെ കളരിയിലേക്ക് വിദ്യാധരന്‍ ചേട്ടനും (ആ പേര് പറയുമ്പോള്‍ എന്നെ തല്ലരുത് ) കച്ച കെട്ടി ഇറങ്ങി. അടിതടവുകളൊന്നും ശരീരത്തിന് വഴങ്ങിയില്ലെങ്കിലും ഇടതു മാറാനും വലതു ഞെരിഞ്ഞമാരാനും ഓടി രക്ഷപ്പെടാനുമൊക്കെ നമ്മടെ ചേട്ടനും പഠിച്ചു.  ചേട്ടന്റെ ശരീരം എന്തോ ചേട്ടന്റത്രയും പക്വത കാണിക്കാന്‍ വല്ലാതെ മടി കാണിച്ചു. താടി മീശ രോമങ്ങളാണേല്‍  കയ്യിലേം കാലിലേം വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ വളര്‍ന്നുമില്ല. ഏതോ ഒരു സിനിമ കണ്ടതിനു ശേഷം ഒരു പാക്ക് വെട്ടി കത്തിയുമായി നടക്കാനും തുടങ്ങി. അതും കൊണ്ട്  പശു നക്കിയ പോലെയുള്ള മീശയും ചൊറിഞ്ഞാണ്  നടപ്പ്. കക്ഷത്തില്‍ രണ്ടും ആപ്പിള്‍ കയറ്റി വച്ചത് പോലെ മസ്സില് പിടിച്ചാണ് വരവ്. പക്ഷെ ആപ്പിള് പോയിട്ട് ഒരു മുന്തിരി വച്ച മസ്സില് പോലും ഞങ്ങളാരും ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല.

കരിയര്‍ ഗ്രാഫ്  നോക്കുകാണേല്‍ അങ്ങോര് ഒരു ഫയങ്കര മീന്‍പിടുത്തക്കാരനായിരുന്നു. അടുത്തുള്ള കലുങ്കില്‍ രാവിലെ ഒരു വലേം ഇട്ടു അങ്ങോര് പോകും. പിന്നെ അടീം തടേം ഇടിയും ഒക്കെ കൊണ്ട് "ശാരീരികാദ്ധ്വാനം" കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം വൈകുന്നേരം വന്നു വല വലിക്കും. അപ്പോഴേക്കും വരാലും  ചൂരിയും പുള്ളിമീനുമൊക്കെ വലയില്‍ കയറി വുവുസലയും പാടി സാംബ ഡാന്‍സും കഴിഞ്ഞു "ദേ, വിദ്യേട്ടന്‍ വരാറായി, ഇനി പോകാം" എന്നും പറഞ്ഞു സ്ഥലം വിട്ടു കാണും. പേരിനു ഒരു നെറ്റിപ്പൊട്ടന്‍ പോലും കനിവ് കാട്ടില്ല. പിന്നെ ആകെയുള്ള വരുമാനം പുഴക്കരയിലെ മണല്‍ലോറിയില്‍  അപ്പ്‌ലോഡിംഗ്  വഴിയാണ് .

നാട്ടില്‍ വേറാരും ഇത്തരം ഒരു പോസ്റ്റിനു അപ്ലൈ ചെയ്യാന്‍ പോലും ഇല്ലായിരുന്നതിനാലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ വിദ്യേട്ടന്റെ പെര്‍ഫോര്‍മന്‍സ് വളരെ മികച്ചതായിരുന്നത് കൊണ്ടും സ്ഥലത്തെ ആസ്ഥാന ചട്ടമ്പിയായി ചേട്ടന്‍ തന്നെ സ്വയം അവരോധിതനായി. എസ്എംഎസ് -നായി കാത്ത് നില്‍ക്കാന്‍ വേറാരും ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല. 
ഓക്കേ, ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്  തീര്‍ന്നു. ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം. 

അമ്പലത്തിലെ കഴിഞ്ഞ ആണ്ട് ഉത്സവത്തിനാണ്  നാട്ടിലെ ആസ്ഥാനചട്ടമ്പി സ്ഥാനം രാജിവെക്കാന്‍ വിദ്യേട്ടനെ പ്രേരിപ്പിച്ചആ മഹാദുരന്തം നടക്കുന്നത്. വിദ്യേട്ടന്റെ മാസ്റ്റര്‍പീസ് ഇനങ്ങളായ അടി-തട, വെട്ടു, തല്ലു (എല്ലാം കൊള്ളുന്ന കാര്യത്തിലാണ് പെര്‍ഫോര്‍മന്‍സ്) എന്നിവ പെര്‍ഫോം ചെയ്യാനും, ഉത്സവത്തിന്‌ വരുന്ന പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ ഇത്തരം പരിപാടികളുമായി അര്‍മാദിക്കാനും പറ്റിയ ഒരു ചാന്‍സ്.  രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ തന്നെ തലശ്ശേരി ടൌണില്‍ പോയി  ഉടുക്കാന്‍ നല്ല കിടിലനൊരു മുണ്ടും, ജൂബ്ബയും ഉള്ളിലിടാന്‍ ചുവപ്പ് വരയുള്ള ഒരു നീളന്‍ ട്രൌസറും വാങ്ങി വച്ചു. പക്ഷെ എല്ലാം ഉടുത്തു വരുമ്പോഴേക്കും ആ ചട്ടമ്പിത്തരം താനേ വെളിയില്‍ വരും. ജൂബ്ബയും സില്‍ക്‌ മുണ്ടും ഉടുത്ത് നിന്നാലും ചട്ടമ്പിമാരുടെ ഡ്രസ്സ്‌ കോഡായ ആ മടക്കിക്കുത്ത്  വഴി അടിയിലുള്ള ചുവപ്പ് വരയന്‍ ട്രൌസറിനെ മൊത്തമായും നാട്ടുകാര്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കും. എന്തോ അന്നൊരു ദിവസം മാത്രം ആ തുരുമ്പിച്ച കത്തി അങ്ങോര് കൂടെ കരുതാറില്ല. 

രാത്രി ലങ്കാദഹനം ബാലെ കാണാന്‍ വേണ്ടി ഒരുങ്ങുന്നതിനിടക്കാണ്  ബാലെ തുടങ്ങാന്‍ പോകുന്നതിനു മുന്നോടിയായുള്ള പാട്ട് വിദ്യേട്ടന്റെ കാതില്‍ പതിച്ചത്. പിന്നെ മുണ്ടും മടക്കികുത്തി ഒരൊറ്റ പാച്ചിലായിരുന്നു. കാരണം, ബാലെ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ലലനാ മണികളില്‍ ഒന്നും പോലും നമ്മളെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യില്ലെന്ന്  അങ്ങോര്‍ക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം (അല്ലേലും വലുതായി മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാറില്ല). നേരെ വഴി പോയാല്‍ അവിടെഎത്തുമ്പോഴേക്കും പരിപാടി തുടങ്ങും. അത് കൊണ്ട് കിണറ്റില്‍ വീണു മരിച്ച ശാന്തിക്കാരന്‍ പോറ്റിയുടെ പറമ്പിലൂടെ നേരെ ഡസ്ക് ടോപിലേക്ക് സോറി, മൈതാനത്തേക്ക്‌ ഷോര്‍ട്ട്കട്ട്‌ അടിക്കാം. പോറ്റിയുടെ പറമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ പതിവില്ലാതെ ഒരു പേടി--അല്ല, അത് പോലൊന്ന് ചേട്ടനെ പിടികൂടിയിരുന്നു. ഓ, നമ്മളെത്ര തവണ ഇതിലൂടെ പോയതാണേ.. വിദ്യേട്ടന്‍ സ്വയം മനസ്സിനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. പോറ്റി വീണ കിണറ്റിനരികിലെത്തിയതും അവിടെക്കൊന്നു നോക്കാന്‍ വിദ്യേട്ടനെ ആരോ പ്രേരിപ്പിച്ചു. കിണറ്റിനപ്പുറത്തെ ഇരുട്ടില്‍ ചില വെളിച്ചങ്ങള്‍ കത്തിക്കെടുന്നതായി ചേട്ടന് തോന്നി.ഒരു ചുവന്ന മിന്നാമിനുങ്ങ്  രണ്ടാകുന്നു. ചുവന്ന വരയന്‍ ട്രൌസര്‍ മുറുക്കിയുടുത്തിട്ടും വിദ്യേട്ടന്റെ ധൈര്യം ചോരാന്‍ തുടങ്ങി. 
"ആരാഹ് ..അത്  ???" 
വിദ്യേട്ടന്‍ മുക്കിമുക്കി ചോദിച്ചു.
ചുവന്ന മിന്നാമിനുങ്ങ് ഒന്ന് ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു, പതുക്കെ താഴേക്ക് പോയി, കാണാതായി. 
വിദ്യേട്ടന്റെ ധൈര്യചോര്‍ച്ച കൂടി. 
"ആരാന്നാ ചോദിച്ചേ ?"
"വിദ്യാധരനാണോടാ ?" മിന്നാമിനുങ്ങു വെളിച്ചം  ചോദിച്ചു.
എന്റമ്മോ, അത് പോറ്റിയുടെ ഒച്ചയാണല്ലോ ? ചതിച്ചോ ? അല്ലെങ്കിലെ ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും തീരാതെയാ പോറ്റി കിണറ്റില്‍ വീണു ചത്തത്. 
"വിദ്യാധരാ, ഡാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നെ "
"ഇല്ലെടാ പന്നീ, കൊന്നാലും എന്നെ കിട്ടില്ലാ, നിനക്കെന്റെ ചോര ഊറ്റികുടിക്കാനല്ലേ; തരില്ലെടാ ഞാന്‍.."
ഇത് പറയുമ്പോഴേക്കും വിദ്യേട്ടന്‍ എസ്കേപ് മാരത്തോണ്‍ ഓട്ടത്തിന്റെ 2 ലാപ്‌ പിന്നിട്ടിരുന്നു.
ഇരുട്ടില്‍ ഉത്സവത്തിന്‌ ലഹരി പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്ന, പോറ്റിയുടെ അയല്‍വക്കത്തെ രാജന്‍ചേട്ടനും  മണിചേട്ടനും, വിദ്യേട്ടന്റെ നിലവിളി കേട്ടു നേരം വൈകി നിയമസഭയില്‍ എത്തിയ എംഎല്‍എമാരെപോലെ  പോലെ മിഴുങ്ങസ്യ നിന്നു. രണ്ടു പേരും ഓരോ  ബീഡിക്ക് തീ പിടിപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും ഇത്രയും  സംഭവങ്ങള്‍ നടന്നു. 
ഇനി വിദ്യേട്ടന്റെ കാര്യമോ ? മാരത്തോണ്‍ ഓട്ടത്തിന്റെ ഫിനിഷിംഗ് പൊയന്റായി വിദ്യേട്ടന്‍ സെലക്ട്‌  ചെയ്തത് ബാലെ നടക്കുന്ന മൈതാനമായിരുന്നു. ബാലെ കാണാന്‍ വന്നവര്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ കാബറെ ഡാന്‍സിന്റെ വേഷവുമായി -ചുവപ്പ് വരയന്‍ ട്രൌസറുമായി- നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടി വന്ന വിദ്യേട്ടനെ നാട്ടുകാരില്‍ ചിലര്‍ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി.
"എന്താ , എന്ത് പറ്റി ?"
"പോറ്റി, പോറ്റി .."
കിതപ്പിനിടയില്‍ വിദ്യേട്ടന്‍ ആകെ രണ്ടു വാക്കേ പറഞ്ഞുള്ളൂ. പിന്നെ നാട്ടുകാര്‍ തോന്നിയ പോലെ തിരക്കഥയും സംഭാഷണവുമൊക്കെ റെഡിയാക്കി സംഭവം റിലീസ് ചെയ്തു.  
-വിദ്യേട്ടന്  പോറ്റി ദര്‍ശനം കൊടുത്തത്രേ-

സംഭവസ്ഥലത്തെ കുറ്റിപടര്‍പ്പില്‍ നിന്നും  നിന്നും വിദ്യേട്ടന്റെ പുതിയ മുണ്ട് കളഞ്ഞുകിട്ടി. അല്ലേലും 135 ഉറുപ്പികേന്റെ  മുണ്ടിനെക്കാള്‍  വലുതല്ലേ ജീവന്‍. 
സംഭവത്തിന്റെ ആന്റി-ക്ലൈമാക്സ് എന്താന്ന് വച്ചാല്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് തന്നെ; ആസ്ഥാനചട്ടമ്പി സ്ഥാനം അങ്ങോര് ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇപ്പൊ അമ്പലത്തില്‍ ശാന്തിക്ക് നില്‍ക്കുന്ന പുതിയ പോറ്റിയെ സഹായിക്കുകയാണ് പ്രധാന പണി.
ചോദിക്കുന്നവരോട് വിദ്യേട്ടന്റെ മറുപടി 
"മുജ്ജന്മപാപം തീര്‍ക്കാന്‍ ഇനി ദൈവസന്നിധിയില്‍ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു."

രാജന്‍ചേട്ടനും  മണിചേട്ടനും ഇതിനിടെ മറ്റൊരു പണി കൂടി വിദ്യെട്ടന് കൊടുത്തു. പോറ്റീടെ ആത്മാവിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും ആ കിണറ്റിന്റെ കരയില്‍ മുത്തപ്പന്‍ വെള്ളാട്ടം നടത്താനും ഓരോ കോഴിയെ കുരുതി കൊടുക്കാനും നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനായ പോറ്റിക്കെന്തിന്നാ കോഴി എന്ന് വിദ്യേട്ടന്‍ ചോദിച്ചില്ല. പോറ്റിയുടെ ആത്മാവിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത്  വിദ്യെട്ടന്റെയും ആവശ്യമായിരുന്നു. 

ബ്ലോഗ്‌ കഷണം : കഥയില്‍ ഒരു ഒന്ന് ഒന്നൊര ശതമാനം സത്യവും ബാക്കി ഞാന്‍ കയ്യീന്ന് ഇട്ടതുമാണ്.

Wednesday, June 16, 2010

കൊതുകുതിരി

കൊതുകുതിരി കമ്പനിയുടെ അധികൃതരെ സ്വാധീനിച്ച കൊതുകുകള്‍, കൊതുകുതിരിയുടെ വീര്യം കുറച്ചു നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ വേണ്ടി കോഴ കൊടുത്തു. നമുക്കാവാമെങ്കില്‍ അവര്‍ക്കുമാകാം കോഴകളി. 


എന്റെ ചോര കുടിക്കില്ലെന്ന കരാര്‍ അവര്‍ ലംഘിച്ചതിനാല്‍ ഞാന്‍ കൊതുകുതിരി കത്തിച്ചു വച്ചു; അവരെ കൊന്നു. പക്ഷെ അവന്റെ പിന്‍ഗാമികള്‍ പൂര്‍വ്വപ്രതികാരം ഇന്നും എന്നോട് വച്ചുപുലര്‍ത്തുന്നു. ശരിക്കും അവര്‍ മനുഷ്യനെ പഠിച്ചു; മനുഷ്യന്റെ (ദു:)സ്വഭാവങ്ങളും.


ഇന്ന് ഞാന്‍ കൊതുകുതിരി ഉപയോഗിക്കാറില്ല. "കൊതുകുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി" കമ്പനിക്കാരുണ്ടാക്കുന്ന തിരികള്‍ക്ക് ഞാനെന്തിനു പണം മുടക്കണം!

Tuesday, June 08, 2010

മൂന്നാമനെ കാത്തിരിക്കരുത്.


(16th July 2006) 

മുറിഞ്ഞു വീണ ഹൃദയം തുന്നിചേര്‍ക്കാന്‍
കരിഞ്ഞു പോയ മനസ്സിനെ വീണ്ടെടുക്കാന്‍ 
കടലിന്റെ അടുക്കല്‍ ചെന്നു.


വിശറി വീശി, കാലുകള്‍ കഴുകിതന്നു,
തിരകളെ കൊണ്ട് സംഗീതം പെയ്യിച്ചു,
കടലെന്നെ സ്വീകരിച്ചു.


രോഗവിവരം തിരക്കി, കണ്ണില്‍ നോക്കി,
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
"രണ്ടു പാത്രത്തില്‍ നിന്നുണ്ണരുത് ;
മൂന്നാമനെ കാത്തിരിക്കരുത്."

linkwithin

Related Posts with Thumbnails

Cyberjalakam

ജാലകം