Tuesday, August 31, 2010

പ്രണയം ഒരു ശരിയാകാത്ത ഏര്‍പ്പാടാണ്




എന്താണെന്നറിയില്ല, പ്രണയം ഒരു ശരിയാകാത്ത ഏര്‍പ്പാടാണ്.
മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന വിളക്കിന്റെ
തിരി കൂട്ടുന്ന പോലെയാണത്.

വലിയ കണ്ണുള്ള പെണ്‍കുട്ടിയായിരുന്നു ആദ്യം,
പിന്നെ
അയലത്തെ സ്കൂള്‍ മാഷിന്റെ മകള്‍,
അതും
കഴിഞ്ഞു , പലരും തിരി കൂട്ടിവച്ച് ,
എണ്ണ കോരിയൊഴിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയി. . .

പാട്ടിനോടും കവിതയോടും, പിന്നെ
കടലിനോടും പ്രണയം തോന്നി; അതും നീര്‍ക്കുമിള പോലെ . . .
പൊട്ടിയപ്പോഴൊക്കെ ഒന്നും അവശേഷിക്കാതെ
ഓര്‍മകള്‍ പോലും ബാക്കി വയ്ക്കാതെ. . .

ഒരു വസന്തം മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ കാത്ത് വച്ചത്
അവളെ മൂടിപുതക്കാനായിരുന്നു
വെയില്‍ മാഞ്ഞ പടവുകളില്‍ ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നത്
അവളെ കാണാന്‍ വേണ്ടിയായിരുന്നു.

ഈ മരത്തിന്റെ ഇലകളോരോന്നും കൊഴിഞ്ഞുവീണത്‌
ഞാനറിഞ്ഞില്ല, നീ മിണ്ടാതെ കടന്നു പോയതും.
ഞാന്‍ നീട്ടിയ ചെമ്പനീര്‍ നീ കണ്ടില്ല;
അതോ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചതോ ?

ഇന്നീ വരണ്ട പുഴയില്‍ പ്രണയം പെയ്യുന്നത്
ഞാന്‍ കൊതിക്കുന്നില്ല; ഒരിക്കലും.
പണ്ടെങ്ങോ ഒഴുകിയ നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ തേടുന്നു
എന്ന് മാത്രം.
കാണുകയാണെങ്കില്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ തികട്ടി വരാതിരിക്കട്ടെ.

Sunday, August 22, 2010

ദൈവവിശ്വാസം


ഒരിക്കല്‍ ഒരാള്‍ ഒരു മലയരികിലൂടെ പോകുകയായിരുന്നു.കീഴ്ക്കാം തൂക്കായ വഴികളിലൂടെ അയാള്‍ സഞ്ചാരം തുടര്‍ന്നു. കുറച്ചു കൂടി മുന്നോട്ടു പോയപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് പോകേണ്ട വഴി ഒരു തൂക്കുപാലത്തിലൂടെയാണെന്ന് കണ്ടു. പേടിപെടുത്തുന്ന ആഴമാണ് തൂക്കുപാലത്തിനടിയിലെ ഗര്‍ത്തത്തിനുണ്ടായിരുന്നത് . എന്നിരുന്നാലും അയാള്‍ ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. 
പാലത്തില്‍ കടന്ന ഉടനെ തന്നെ അയാളെ ഭയം പിടികൂടി. പാലത്തിന്റെ ഇളക്കം കൂടിയായപ്പോള്‍ ഭയം ഇരട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.അയാള്‍ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിച്ച് മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. പക്ഷെ പകുതിയായപ്പോഴേക്കും പേടിച്ചു മുന്നോട്ടു നീങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി. അയാള്‍ ഉറക്കെ ദൈവത്തോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.
"ദൈവമേ, ഞാന്‍ എന്നും അങ്ങയെ പൂജിച്ചും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചും കഴിയുന്നവനാണ്. ഈ ആപല്‍സന്ധിയില്‍  എന്നെ കാത്ത് രക്ഷിക്കണേ. കരുണ കാണിക്കണേ... "
അയാള്‍ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ അതാ അദ്ഭുതം! പാലത്തിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത്‌ ദൈവം നില്‍ക്കുന്നു.


"ഈശ്വരാ, അങ്ങ് എന്റെ വിളി കേട്ടല്ലോ. എന്നെ ഈ വിഷമത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷിക്കണേ. എങ്ങനെയെങ്കിലും മറുകരയിലെത്തിക്കണേ.."
ദൈവം അയാളോട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ടു വരാന്‍ ആഗ്യം കാണിച്ചു.


അയാള്‍  വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
"ദൈവമേ അവിടെ നിന്നും ധൈര്യം തന്നിട്ട് കാര്യമില്ലേ. എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നും ഒരടി പോലും മുന്നോട്ടു നീങ്ങാനുള്ള ശക്തിയില്ല. ദയവുണ്ടായി ഇവിടെ വന്നു എന്റെ കൈകളില്‍ പിടിച്ചു മുന്നോട്ടു നയിച്ചാലും. "
ദൈവം വീണ്ടും അയാളോട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ടു വരാന്‍ ആഗ്യം കാണിച്ചു. 
അയാള്‍ക്ക്‌ ദേഷ്യം വന്നു. വീണ്ടും അയാള്‍ ദൈവത്തോട് പാലത്തില്‍ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് വരാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും, ദൈവം തൂക്കുപാലത്തിന്റെ മറുകരയില്‍  തന്നെ നിന്നു ഇങ്ങോട്ട് വരാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. 
അവസാനം അയാള്‍ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ, ദൈവത്തെയും പഴിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടു നടന്നു. ഇടയ്ക്കു കുലുക്കങ്ങലുണ്ടായെങ്കിലും അയാള്‍ ഒരാപത്തും പറ്റാതെ മറുകരയിലെത്തി.
 അയാള്‍ ദൈവത്തോട് കയര്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി തുനിഞ്ഞു ദൈവത്തെ നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു. 
തൂക്കുപാലത്തിന്റെ ഇങ്ങേ അറ്റം കരയില്‍ നിന്നും വിട്ടു പോയിരുന്നു. ദൈവം അത് വിട്ടുപോകാതെ കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു!. അത് കൊണ്ടാണ് ദൈവം തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാതെ ഇങ്ങോട്ട് വരാന്‍ ആഗ്യം കാണിച്ചതെന്ന് അയാള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലായി. 
അയാള്‍ ദൈവത്തോട് മാപ്പിരന്നു കൊണ്ട് ആ കാല്‍ക്കലേക്ക് വീണു. 


ദൈവവിശ്വാസം ആവശ്യം വരുമ്പോള്‍ മാത്രമാണെങ്കില്‍ പോലും അത് പൂര്‍ണ്ണമായി ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നതായിരിക്കണം


-ഗുരുവചനങ്ങളില്‍ നിന്ന്-  

Monday, August 16, 2010

ഇതൊരു മാതിരി മറ്റേടത്തെ പണിയായി പോയി

ഇതൊരു മാതിരി മറ്റേടത്തെ പണിയായി പോയി. ഈ പറയുന്ന  എംസി ഓഡിയോസ് ആന്‍ഡ് വിഡിയോസ്  ഇത് വരെ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നോ ? കോപിറൈറ്റ്, പേറ്റന്റ്, ഇതൊക്കെ എടുക്കാന്‍ ഇപ്പോഴാണോ സമയം കിട്ടിയത്. ?
സംഗതി എന്താന്നു വച്ചാല്‍, കണക്കില്ലാത്ത മലയാളികളും മറ്റും ആവേശത്തോടെ-അറിയാതെയെങ്കിലും- പ്രചരിപ്പിച്ച  തമാശയുടെ ബ്രാന്‍ഡ്‌ അംബാസിഡാര്‍  ആയിമാറിയ ടിന്റുമോനെ  എംസി ഓഡിയോസ് എന്ന് പറയുന്ന ഒരു കമ്പനി സ്വകാര്യസ്വത്താക്കി മാറ്റാന്‍ നടപടികളുമായി മുന്നോട്ടു പോകുകയാണ്. ഇതിനെതിരെ ബ്ലോഗുകളിലും എസ് എം എസുകളിലുമായി പ്രതിഷേധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. 
മനോരമയില്‍ വന്ന വാര്‍ത്തയുടെ ചിത്രം കാണുക.




ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ബെര്‍ളിച്ചായന്റെ ബ്ലോഗില്‍ വായിക്കാം

Sunday, August 15, 2010

ഗുണപാഠം

ശരിക്ക് പറഞ്ഞാല്‍ ആശയ ദാരിദ്ര്യമാണോ അതോ "ഒരു മൂഡ്‌ " ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല. ഒന്നും മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നില്ല. പിന്നെ വഴിപാടു പോലെ എന്തെങ്കിലും എഴുതാന്‍ തോന്നുന്നുമില്ല.
തല്‍ക്കാലം മെയില്‍ വഴി വന്ന ഒരു പടം പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നു. 
(മുന്നേ കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ തെറി പറയരുത്. ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വിന്‍ഡോ അങ്ങ് ക്ലോസ് ചെയ്തേക്ക്‌)




Wednesday, August 11, 2010

ആള് കൂടിയാല്‍ പാമ്പും ചാവില്ല

 നമ്മുടെ കാരണവന്മാര്‍ പറയുന്നതൊന്നും ചുമ്മാതല്ല . പഴഞ്ചോല്ലെന്നും പറഞ്ഞു തള്ളിക്കളയാനാണ് നമ്മുക്കിഷ്ടമെന്കിലും, മിക്കവാറും കാര്യങ്ങള്‍ സത്യത്തിന്റെ പിന്ബലമുള്ളവയാകാരാണ്‌ പതിവു. ദാണ്ടെ ഒരു സാമ്പിള്‍ സംഭവം .

പറയുന്ന സംഭവത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ആരുമായെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ അത് തികച്ചും സത്യമാണ് !!! തല്‍ക്കാലം ഇനിയും എനിക്ക് നാട്ടിലിറങ്ങി നടക്കാന്നുള്ള കൊതിയുള്ളത് കൊണ്ടു പേരുകള്‍ മാറ്റുന്നു.

(സംഭവത്തിന്റെ ഒരിജിനാലിട്ടിക്കു വേണ്ടി ചില നാടന്‍ സംഭാഷണങ്ങള്‍ അതെ പടി ചേര്ക്കുന്നു.)

കഥ : ആള് കൂടിയാല്‍ പാമ്പും ചാവില്ല


നാട്ടിലെ ഏത് പരിപാടിക്കും മുന്നില്‍ നില്ക്കുന്ന ചില അമ്മാവന്മ്മാരെ എല്ലായിടത്തും കാണാം. കാര്യങ്ങള്‍ നന്നായി നടന്ന് പോകാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് പലരും ഈ 'ഇടപെടല്‍' നടത്തുന്നത്. ആളാവാന്‍ വേണ്ടി നടക്കുന്ന ചില അണ്ണന്മാര്‍ ഇതിനോരാപവാദമായി ഉണ്ട് കേട്ടോ.


സംഭവം നടക്കുന്നത് ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരമാണ്. അടുത്തുള്ള ഒരു വീട്ടിലെ പെന്കൊച്ചു വീടിന്റെ ടെറസ്സില്‍ നിന്നും താഴെ വീണു. വീണത്‌ നേരെ റോഡിലേക്കും. ആള് കൂടി, പെണ്‍കൊച്ചിനെ പൊക്കിയെടുത്ത് അടുത്ത വീടിന്റെ വരാന്തയില്‍ കൊണ്ടു കിടത്തി. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ പരുക്കൊന്നും കാണാനില്ല. വീണതിന്റെ ഒരു ഷോക്ക് മാത്രം.
ഉടനെ നമ്മുടെ അന്വേഷണകമ്മീഷന്‍ അംഗങ്ങള്‍ ചോദ്യം ചെയ്യല്‍ ആരംഭിച്ചു. എങ്ങനെ വീണു, എന്തിന് ടെറസ്സില്‍ പോയി തുടങ്ങി വീടിനു ടെറസ്സ് പണിയാന്‍ ആര് പറഞ്ഞു ? എന്ന് വരെ ചോദിച്ചു കളഞ്ഞു.
"കൊച്ചു കുറച്ച്വേരം ഇവിടിരിക്കട്ടെ, ഇങ്ങളൊക്കെ കൊറച്ചു മാറി നിന്നാട്ടെ."
പെണ്‍കൊച്ചിനെ താങ്ങിയിരുത്തി കൊണ്ടു ഒരു ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
പിന്നെ ചുറ്റും കൂടി നിന്നവര്‍ ഊഹാപോഹങ്ങള്‍ വച്ചു FIR -ഉം മഹാസ്സരുമൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ചുരുക്കത്തില്‍ സംഭവം ഇതായിരുന്നു. ആ കൊച്ചു ഇച്ചിരി മനസ്സമാധനത്തോട്‌ കൂടി പഠിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ടെറസ്സില്‍ കയറിയത്. പഠിച്ചോന്ടിരുന്നപ്പോള്‍ (ചിലപ്പോള്‍ പഠിച്ചോണ്ട് നടന്നപ്പോള്‍) കാല് തെറ്റി താഴെ പോയതാണ്.

"ഇപ്പൊ പരിക്കൊന്നും കാണില്ല. പിന്ന്യാ വേദന തോന്വാ.. ഒരു വണ്ടി വിളിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലില്‍ കാണിക്കുന്നതാ നല്ലത്. "
"ശരിയാ, അതാ നല്ലത്.."
ഉടനെ നാട്ടിലെ ജീപ്പ് ഡ്രൈവര്‍മാരെ വിളിക്കാന്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ പരക്കം പായാന്‍ തുടങ്ങി.

"പെണ്ണുങ്ങലാരെന്കിലും ഒന്നു സാരി മാറ്റി വന്നെ. "
ആഗോള കേരള യുണിഫോം ആയ മാക്സിയും ഉടുത്തു നില്ക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കി അമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞു. രണ്ടു മൂന്നു ചേച്ചിമാര്‍ വീടുകളിക്ക് ഓടി.

ഉടനെ ജീപ്പ് വന്നു. ആളുകള്‍ വന്നു.
"ആരെങ്കിലും രണ്ടോ മൂന്നോ പേരു കൂടെ പോണം. മാഹീല്‍ പോയാ മതി. ഒന്നു മൊത്തം ചെക്കപ്‌ ചെയ്യാന്‍ പറയണം കേട്ടോ " .(മാഹി ആശുപത്രി- ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രി )

ആള്‍ക്കാര്‍ ജീപ്പിലേക്കു കയറാന്‍ തുടങ്ങി.സാരി മാറ്റി വന്ന ചേച്ചിമാര്‍ ജീപ്പിന്റെ പിറകില്‍ കയറി. ഇരിക്കാന്‍ സ്ഥലം കിട്ടാത്തവര്‍ ജീപ്പിന്റെ പിറകില്‍ കാരിയര്‍ കമ്പികളില്‍ തൂങ്ങി പിടിച്ചു നിന്നു.
"നമ്മുക്ക് കുഞ്ഞിപ്പള്ളിലൂടെ പോകാം. അതാ നല്ലത്."
തൂങ്ങികിടക്കുന്ന ആരോ പറഞ്ഞു. ജീപ്പ് ഡ്രൈവര്‍ കേട്ടോ എന്തോ.
ആള്‍ക്കാരെ കൊണ്ടു തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ആ ജീപ്പ് മഹി ആശുപത്രി ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു.

പെണ്‍കൊച്ചിനെ കിടത്തിയിരുന്ന വീട്ടില്‍ ബാക്കിയുള്ളോര്‍ കൂടുതല്‍ ചര്‍ച്ചകള്‍ തുടങ്ങി. ചിലര്‍ സംഭവം നടന്നസ്ഥലത്തു മനസ്സു കൊണ്ടു ചില ഡമ്മി പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്താന്‍ തുടങ്ങി.
"കണ്ണില്‍ കൊള്ളണ്ടത് പുരികത്തില്‍ കൊണ്ടൂന്നു വിചാരിച്ചാ മതി. ഇതാ ഈ കല്ലില്‍ കൊള്ളാതെ ജസ്റ്റ്‌ മിസ്സായതാ."
അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്ക് യാതൊരു കുറവുമില്ലായിരുന്നു. പെന്കൊചിന്റെ അപ്പനും അമ്മയും ആകെ വിഷമിച്ചുവരാന്തയില്‍ നില്‍ക്കുന്നതൊന്നും അവര്‍ക്കൊരു പ്രശ്നമല്ലായിരുന്നു.

"അല്ല, ജീപ്പ് വിളിക്കാന്‍ പോയ ആരും ഇതുവരെ വന്നില്ലേ ? കൊല്ലം ഒന്നായല്ലോ പോയിട്ട്."
പെണ്‍കൊച്ചിനെ കിടത്തിയ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു ചേച്ചി വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. മുറ്റത്ത്‌ നിന്നവര്‍ ആകെ വണ്ടറടിച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ്‌. അപ്പൊ ജീപ്പില്‍ കൊണ്ടു പോയതാരെ ?
അന്തം വിട്ടു നിന്നോര്‍ സശയം തീരാതെ അകത്തേക്ക് കയറി നോക്കി. നമ്മടെ പെന്കൊച്ചു ഒരു ചേച്ചിയുടെ മടിയില്‍, നിലത്തു ക്ഷീണത്തോടെ കിടക്കുകയാണ്.
സംഭവം അറിഞ്ഞവര്‍ അറിയാത്തോരെ വിളിച്ചു ചെവിയില്‍ മൂളി. ആകെ ബഹളം. ജീപ്പില്‍ പോയ എല്ലാ അണ്ണന്മാരെയും ആള്‍ക്കാര്‍ തെറി വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
"ഇവനൊക്കെ നല്ല ടീമാ. എങ്ങോട്ടാണാവോ പാഞ്ഞു പോയത്. എല്ലാരും കൊള്ളാം."

ഇതേ സമയം ജീപ്പിനുള്ളിലോ ?
"മോഹനേട്ടാ, കൊച്ചെവിടെ ?" -ഒരു ചേച്ചി
"പുറകിലുണ്ടല്ലോ" -തല പോലും തിരിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത തിരക്കില്‍ മോഹനേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.
"ഇവിടെയെങ്ങുമില്ല. "
"ആരുടെയെങ്കിലും മടിയില്‍ കിടക്കുന്നുണ്ടാവും. "
"ഇല്ലെന്നെ. വണ്ടി നിര്‍ത്തിക്കെ"

വണ്ടി വഴിയില്‍ ഒതുക്കി നിര്‍ത്തി. സംഭവം അറിയാതെ തൂങ്ങി നിന്നവരും, ശ്വാസം കിട്ടാതെ കുടുങ്ങിയവരും മുഖം ചോദ്യചിഹ്ന്നമാക്കി ഡ്രൈവറെ നോക്കി.
"എന്താടോ പറ്റിയത്.? എന്തിനാ വണ്ടി നിര്‍ത്തിയെ ?"
"പെന്കൊച്ചു കയറിയിട്ടില്ല.." ഡ്രൈവര്‍ വലിയൊരു സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി.

ഇറങ്ങിയ ആള്‍ക്കാരൊക്കെ ജീപ്പിന്റെ പിറകിലേക്ക് വന്നു നോക്കി . ശരിയാണ്, എല്ലാരുമുണ്ട്; പക്ഷെ കയറേണ്ട ആള്‍ മാത്രം ഇല്ല. സംഭവം അറിഞ്ഞോരൊക്കെ ആകെ നാണക്കേടായല്ലോ എന്ന ഭാവത്തില്‍ നിന്നു.
"ഇങ്ങനെ നിക്കാണ്ട് ഇങ്ങള് വേഗം വണ്ടി തിരിക്ക്. പെണ്‍കൊച്ചിനെ കൂട്ടീട്ടു വരാം."

തൂങ്ങി നിന്നവനും ഇടിച്ചു കയറിയവനും തിരികെ പോകാന്‍ ആകെ നാണക്കേട്‌ തോന്നി. വണ്ടി തിരിച്ചു.

ഈ സമയം അടുത്ത ജീപ്പ്‌ വിളിക്കാന്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ദാണ്ടെ വരുന്നു നമ്മടെ "പെന്കൊചിനേം കൊണ്ടു പോയ വണ്ടി" തിരിച്ചു വരുന്നു. എല്ലാരും "ഇവനെയൊക്കെ ശരിയാക്കി തരാം" എന്ന ഭാവത്തില്‍ നില്‍ക്കുകയാണ്‌.
ജീപ്പില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയവര്‍ മുഖത്ത് ഓരോ വളിച്ച ചിരിയും ഒട്ടിച്ചു പതുക്കെ നടന്ന് വന്നു. സാഹചര്യം കണക്കിലെടുത്ത് ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പെന്കൊചിനേം കയറ്റി വണ്ടി വീണ്ടും മാഹി ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. പക്ഷെ ഈ പ്രാവശ്യം വണ്ടിയില്‍ ഇഷ്ടം പോലെ സ്ഥലം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. !!!

ശേഷം ചിന്ത്യം. ആദ്യ ട്രിപ്പില്‍ കയറിയ ഒരുത്തനേം ബാക്കിയുള്ളവര്‍ വെറുതെ വിട്ടില്ല.

ദൈവ കൃപയാല്‍ പെങ്കൊച്ചിനു വലിയ പരുക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല. എങ്കിലും നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ഓര്ത്തു ചിരിക്കാന്‍ സംഭവം ധാരാളമായിരുന്നു.

ഇപ്പൊ ഞാന്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞ പഴഞ്ചൊല്ല് ശരിയായില്ലേ.
ആള് കൂടിയാല്‍ പാമ്പ് ചാവില്ല.

ഓഫ്‌ലൈന്‍ : ജീപ്പില്‍ തൂങ്ങി കിടന്ന പലരും ആശുപത്രിയിലേക്ക് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞല്ല കയറിയതത്രേ, മാഹിയിലേക്ക് പോകുകയാണ് എന്നേ അവര്‍ കേട്ടുള്ളൂ. അപ്പൊ പിന്നെ രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചേക്കാം എന്ന് കരുതി, "ഇന്ധനം" നിറക്കാന്‍ പോകാനിരങ്ങിയതാണ് എന്നതാണ് സത്യം.

(വായിക്കുന്നോരുടെ അറിവിലേക്ക് : മാഹി - കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമാകയാല്‍, മദ്യം വില കുറഞ്ഞു കിട്ടുന്ന ഒരു പറുദീസാ. )

Sunday, August 08, 2010

ഒരു വെറും ഫോട്ടോ


ഓഫീസിലെ ഒരു തിരക്ക് പിടിച്ച സമയം..
സത്യം..!!! അല്ലാതെ നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നത് പോലെ പെമ്പിള്ളാരുമായി കത്തി വക്കുന്നതല്ല.










(ഒരേ സമയം എന്റെ ഫോണിലും ഓഫീസ് ഫോണിലും കാള്‍ വന്നത് അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ മനോജേട്ടന്‍ - മനോജ്‌ ചേമഞ്ചേരി - ഒപ്പിയെടുത്ത ഒരു ഫ്രെയിം. ഇതിനായി ഒരു ഫോട്ടോബ്ലോഗ് തുടങ്ങണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി.)

Friday, August 06, 2010

രമ്യക്ക് പ്രണാമം...


"....എങ്കിലും ചിറകുകള്‍ കുഴയുവോളം 
ഞാന്‍ പറക്കും
മേഘങ്ങള്‍ വഴി മുടക്കിയേക്കാം
തൂവലുകള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയേക്കാം
പെരുമഴ പനി പിടിപ്പിച്ചാലും
ഇടിമുഴക്കങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടുത്തിയാലും....." 


അതെ, ചിറകുകള്‍ കുഴഞ്ഞു വീഴും വരെ ധൈര്യത്തോടെ പറന്ന അനിയത്തിക്കുട്ടിക്കു   പ്രണാമമര്‍പ്പിക്കുന്നു...
"ശലഭായനം" കഴിഞ്ഞു രമ്യ യാത്രയായി; രോഗങ്ങളും മരുന്നുകളുടെ മണവുമില്ലാത്ത മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക്....
അസുഖം ഭേദമാവുമെന്ന ശുഭവിശ്വാസത്തില്‍ രമ്യ എഴുതി തുടങ്ങിയ രണ്ടാമത്തെ കവിതാസമാഹാരം "സ്പര്‍ശം" പൂര്‍ത്തിയാവാതെ ബാക്കിയായി... വെറുമൊരു ശലഭായുസ്സു മാത്രം ജീവിച്ചുതീര്‍ത്ത് ...


രമ്യയുടെ വരികള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി പ്രണാമമര്‍പ്പിക്കുന്നു...

linkwithin

Related Posts with Thumbnails

Cyberjalakam

ജാലകം